Sędzia wracał od lekarza

„Sędzia wracał od lekarza w ponurym nastroju. Jeśli szofera można było wcześniej czy później znaleźć w Rydze — a co do tego nie miał wątpliwości — to znaleźć w tym milionowym mieście wojskowego, który mógł się okazać przyjezdnym, było zadaniem bardzo trudnym. Sędzia pomyślał o telefonogramach, które rozesłał na wszystkie krańce kraju; odpowiedzi nie było dotychczas i kto wie, kiedy przyjdą.
Zmęczony, wszedł na schody gmachu milicji i udał się do swego gabinetu. Przy drzwiach zauważył swego pomocnika, uśmiechniętego i zadowolonego.
— Jest nowość. Oszałamiająca!
— Co się stało v
— Jest oficer!
— Jest! — krzyknął sędzia. — Gdzie jest
— Czeka u mnie. Już go wam daję.
Na stole sędziego śledczego leżał mały zwitek papieru formularz przyjęcia telefonogramu. Donosił dyżurny Wojskowy Komendy Miasta, że kapitan Kencki zgłosił się do niego i zameldował, iż był świadkiem zabójstwa na ulicy Akacji. Jest do dyspozycji sędziego. Prosi o przesłanie pokwitowania odbioru.
Kapitan Kencki okazał się młodym, zuchowatym, przystojnym mężczyzną, który przyjechał do Rygi na urlop i spędził go na ryskim wybrzeżu, w Balduri, pięknym uzdrowisku cieszącym się sławą w całym Związku Radzieckim.“(13)